โตมร ศุขปรีชา

  •             คุณอาจเกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นในใจก็ได้ หากผมบอกว่า-เหตุการณ์นํ้ามันรั่วที่เสม็ด ทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์นํ้ามันรั่วที่ซานตาบาร์บารา

                ทำไมต้องซานตาบาร์บารา?

                นํ้ามันรั่วออกจะมากมายหลายครั้งในประวัติศาสตร์ แล้วทำไมต้องนึกถึงเหตุการณ์นํ้ามันรั่วครั้งนั้นด้วย ทั้งที่มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเนิ่นนานมาแล้ว ตั้งแต่ พ.ศ. 2512 โน่น

                คำตอบก็คือ แม้โลกนี้จะมีเหตุการณ์นํ้ามันรั่ว หรือที่เรียกว่า Oil Spill หลายต่อหลายครั้ง แต่มีไม่มากครั้งนักหรอกครับ ที่เป็นเหตุการณ์นํ้ามันรั่วที่ถูกพัดพาไปกระทบกับ ‘แหล่งท่องเที่ยว’ โดยตรง เหมือนกับที่เกิดขึ้นที่เสม็ด 

  •      เขาว่า ‘ของฟรี’ ไม่มีอยู่ในโลก หรืออย่างน้อยที่สุด ของที่ ‘ฟรี’ ก็ไม่ใช่ของที่ ‘ดี’ แต่ในโลกที่บริโภคนิยมได้ทำงานของมันถึงระดับสูงสุด มนุษย์ไม่ได้บริโภคหรือใช้ของต่าง ๆ ตาม ‘ความหมาย’ ที่แท้จริงของมันอีกต่อไป เรามักบริโภค ‘สัญญะ’ ของมันมากกว่าคุณค่าอื่น และเมื่อสัญญะนั้นหมดไป ส่วนใหญ่แล้วเราก็จะทิ้งสิ่งนั้น 

    ลองดูตัวอย่างเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ของเราก็ได้ สมัยก่อน เครื่องใช้ไฟฟ้ามักจะออกแบบมาให้ทนทานแข็งแรง ใครซื้ออะไรมาใช้ มักจะไม่เปลี่ยนกันง่าย ๆ ใช้อะไรก็ใช้สิ่งนั้นอยู่นานนับสิบ ๆ ปี ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ โทรทัศน์ 

  •      ไม่รู้เหมือนกันครับว่าอะไรดลใจ แต่จู่ ๆ ผมก็อยากขี่จักรยานทางไกล
         ไม่เลย ผมไม่ใช่นักกีฬา ไม่ได้เป็นคนแข็งแรง ไม่ได้ขี่จักรยานหรือออกกำลังกายทุกวัน ร่างกายก็น่าจะมีสัดส่วนของไขมันมากกว่ากล้ามเนื้อตามประสาคนเมือง
        



  • สิ่งใดที่นักท่องเที่ยวต้องการ ท่านนักท่องเที่ยวต้องได้ ภาพพจน์เกาะสวรรค์เมืองร้อนสมบูรณ์พูนผล  ในความคิดฝันของนักท่องเที่ยว มันหลุดออกมาทั้งแผ่นจากรูปโปสเตอร์โฆษณาขายสวรรค์

    ตอนหนึ่งจากหนังสือ ‘ข้างหลังโปสการ์ด’
    โดย หลานเสรีไทย (136)